Ilex

Ilex Verticillata behoord tot de heesters en komt uit de hulstgamilie Aquifoliaceae.
Deze hulstfamilie telt wel 400 verschillende soorten.
Oosrponkelijk komt de Ilex uit centraal en Oost-Noord Amerika

De Bessentakken zijn van oktober tot en met januari verkrijgbaar.
De gele en orange soorten doen het goed in de herst en de rode Ilex soorten pieken rond de kerst.
Ze geven dat warme wintergevoel in huis.
Rond de kerstperiode is er heel veel vraag naar de takken.

indien op het juiste moment geoogst zijn de takken bijna twee maanden houdbaar. Ook kan de ilex mooi gedroogd worden en is dan nog langer houdbaar.

In de tuin staat deze karakteristieke heester het liefst zonnig en vrij, zodat hij lekker de ruimte heeft om te groeien.
Ook gaat zijn voorkeur uit naar een humusrijke vochtige grond.
Als de Ilex niet gesnoeid wordt zal hij veranderen in een wilde struik.
Word hij wel gesnoeid kan er worden gekozen voor een mooi model struik of een kleine boom.
Snoeien mag alleen in juni gebeuren. Wel of niet snoeien; groter dan twee meter wordt de struik niet.

In de Zomer is de winterbes niet heel opvallend in de tuin. Het is dan een groene struik en bloeit van mei tot juni.
de bloeiwijze van de Ilex uit zich in hele kleine bloemetjes die zich verschuilen achter het groen van zijn bladeren.
Het blad wordt graag gegeten door verschillende soorten rupsen.
Aan het eind van het herfstseizoen laat de struik zijn blad vallen en komen de rode bessen mooi tevoorschijn.
Eerst zijn de bessen hard en stug later als er enkele nachtvorst is geweest worden ze zachter en eetbaar voor vogels, muizen en ander gedierte wat de kans krijgt om van de struik te eten.

Voor de mens zijn de bessen niet lekker en zelfs licht giftig met als gevolg braken en diaree. Er is echter wel een Ilex soort waar het blad van gebruikt wordt om een drank mee te maken: de Ilex paparaguariensis wordt gebruikt om maté te maken. Dit is een soort thee wat in Argentinië zeer populair is.